Cmentarz wspaniałości (2017) film do obejrzenia lub ściągnięcia na dysk!

Data publikacji: 2017-10-21

Cmentarz wspaniałości (2017) film do obejrzenia lub ściągnięcia na dysk! Świetny film w szczególności na wieczór! Naprawdę wart obejrzenia! Nie pożałujesz, gdy go oglądniesz!

Cmentarz wspaniałości Online

Cmentarz wspaniałości Online

Cmentarz wspaniałości Online

Żołnierze z tajemniczą chorobą w śpiączce zostają przeniesieni do tymczasowej kliniki umieszczonej w dawnej szkole. Wolontariuszka Jen (Jenjira Pongpas) czuwa nad Itt (Banlop Lomnoi), przystojnym żołnierzem nie odwiedzanym przez rodzinę. Zaprzyjaźnia się z młodą Keng (Jarinpattra Rueangram), która wykorzystuje swoje moce psychiczne, aby pomóc bliskim w stanie śpiączki i móc komunikować się z nimi. Jen odkrywa tajemniczy notatnik zawierający dziwne pisma i szkice. Może to ma związek między chorobą żołnierzy a mitycznym, starożytnym miejscem, które leży pod kliniką.

SPRAWDŹ RÓWNIEŻ NA:

Cmentarz wspaniałości Online

Cmentarz wspaniałości Online

Cmentarz wspaniałości Online

Cmentarz wspaniałości Online

Fabuła Cmentarza wspaniałości skupia się wokół dawnego budynku szkoły, w którym został utworzony szpital do opieki nad żołnierzami pogrążonymi w tajemniczej śpiączce. Jenjira, także mająca problemy ze zdrowiem, zgłasza się do placówki jako wolontariuszka. Jest szczególnie zainteresowana żołnierzem o imieniu Itt i to jemu poświęca najwięcej uwagi. Z czasem Jenjira zauważa, że nawiązuje z nim kontakt, a niedługo potem żołnierz odzyskuje świadomość.

Prosta narracja skrywa wielowymiarową opowieść, niepoddającą się łatwym i jednoznacznym interpretacjom. Inspiracją dla tej historii mógł być incydent sprzed kilku lat, kiedy w niejasnych okolicznościach 40 żołnierzy musiało przejść kwarantannę w szpitalu na północy Tajlandii.

Reżyser, posługując się metaforami, opowiada o sytuacji w swoim kraju: o politycznej zawierusze, zamachach stanu, przemocy i wywołanym protestami paraliżu rządu. Dzieło Weerasethakula to nie tylko alegoria polityczna, ale również podróż do lat dzieciństwa i rodzinnej wioski reżysera, gdzie rozgrywa się akcja jego opowieści.

W filmie Weerasethakul po raz kolejny udaje się w podróż do krainy własnego dzieciństwa. Akcja rozgrywa się w rodzinnej wiosce reżysera i dzieje się głównie w szpitalu, przestrzeni, w której twórca spędził większość swoich szczenięcych lat. Nie jest to jednak wspomnienie sentymentalne. Wręcz przeciwnie. Przeplatają się w nim dramaty osobiste i polityczne – duchy przeszłości krążą między żywymi i prześladują ich w snach.

Wszystko rozgrywa się głównie w oddalonym od cywilizacji szpitalu pośrodku dżungli, gdzie pogrążeni w sennej chorobie żołnierze bezskutecznie kurują swoje wojenne traumy. Czuwa nad nimi Jenjira, doświadczona przez życie kobieta, szczególną opieką otaczająca żołnierza o imieniu Itt. To ona czasami podłącza chorych do specjalnych neonowych maszyn, żeby przepędzić z ich głów niepokojące koszmary.

Weerasethakul po raz kolejny zaprasza widzów do świata magii i tajemnicy.

Granice między życiem a śmiercią, snem a jawą, duchami a ludźmi, przeszłością a teraźniejszością zacierają się, budując jednocześnie metaforyczną wizję społeczeństwa doświadczonego przez tragiczną historię. Stale pojawiające się u tajskiego twórcy tematy – pamięć, czas, śmierć, trauma – ponownie splatają się w osobistą wypowiedź toczoną w specyficznym, pełnym zadumy rytmie. Weerasethakul próbuje w ten sposób oswoić dramat, poszukać ukojenia i osiągnąć spokój, ale „Cmentarz wspaniałości” pokazuje mozolność całego procesu. Spod ziemi wciąż wypływają nowe demony, nad którymi nikt nie potrafi zapanować, niepokoje się nasilają, osaczają zmorzonych snem żołnierzy – i trwają. Trwają długie minuty, godziny, dni, tygodnie, lata.