Fukushima, moja miłość, Lektor PL (2017) film do obejrzenia lub ściągnięcia na dysk!

Data publikacji: 2017-07-28

Fukushima, moja miłość, Lektor PL (2017) film do obejrzenia lub ściągnięcia na dysk! Świetny film w szczególności na wieczór! Naprawdę wart obejrzenia! Nie pożałujesz, gdy go oglądniesz!

Fukushima, moja miłość Online

Fukushima, moja miłość Online

Fukushima, moja miłość Online

Młoda Niemka, Marie, wyjeżdża do Japonii, aby uciec przed problemami. Przyłącza się do organizacji Clowns4Help, która stara się wnieść trochę radości do życia mieszkańców Fukushimy, dotkniętej trzęsieniem ziemi, tsunami i awarią elektrowni jądrowej w 2011 roku. Marie trafia do schroniska, gdzie mieszkają głównie starsi ludzie. Wkrótce przekonuje się jednak, że nie nadaje się do tej pracy. Już zbiera się do wyjazdu, gdy na jej drodze staje Satomi, jedna z mieszkanek schroniska, która uparła się wrócić do zrujnowanego domu w dawnej „strefie zero”. Marie pomaga jej sprzątać i urządzać się na nowo. Dwie kobiety nie mogłyby bardziej różnić się od siebie, a jednak w miarę jak stopniowo się poznają nawiązują więź, która sprawi, że obie w końcu będą musiały stawić czoła duchom z przeszłości.

SPRAWDŹ RÓWNIEŻ NA:

Fukushima, moja miłość Online

Fukushima, moja miłość Online

Fukushima, moja miłość Online

Fukushima, moja miłość Online

Doris Dörrie wraca do Japonii, podnoszącej się po tragedii trzęsienia ziemi i tsunami z 2011 roku. Bohaterką filmu jest Marie – młoda dziewczyna, której życie runęło w gruzach. Przed samą sobą ucieka do Japonii, gdzie dołącza do organizacji humanitarnej, mającej na celu opiekę nad ofiarami kataklizmu. Bierze udział występach organizowanych dla osób starszych, zamieszkałych w barakach nieopodal nieistniejącego już miasta. Są to ludzie, którzy nie mogli albo zwyczajnie nie chcieli opuścić swojej rodzinnej okolicy. Bohaterka przeżywa kolejną frustrację i rozczarowanie. Ale największym wyzwaniem staje się relacja z nad wyraz upartą, bardzo zasadniczą Satomi – ostatnią gejszą Fukushimy.

„Fukushima – moja miłość‟ to wspaniała opowieść o zapominaniu tego, co było i rozpoczynaniu życia od nowa.

Marie, młoda Niemka przyjeżdża do Japonii po traumatycznych przejściach związanych z zerwanym ślubem. Pracuje jako wolontariuszka dla organizacji Clown4Help, która w opustoszałej po trzęsieniu ziemi i wybuchu elektrowni atomowej Fukushimie, stara się, poprzez różnego rodzaju zajęcia terapeutyczne, pomagać nielicznym, pozostałym tam mieszkańcom. Dziewczyna nie bardzo widzi sens w tej działalności i przyznaje, że przyjechała tu, aby pomóc przede wszystkim sobie. Sądziła, że zetknięcie z ludźmi dotkniętymi większym nieszczęściem niż ona, pomoże jej zapomnieć o własnych problemach. Kiedy decyduje się na powrót jedna z kobiet prosi ją o pomoc w zawiezieniu do zamkniętej i zagrożonej promieniowaniem „strefy zero”. Satomi, ostatnia gejsza z Fukushimy, postanawia wbrew wszystkiemu odbudować swój dom i rozpocząć w nim normalne życie. Dziewczyna najpierw próbuje przekonać ją do odstąpienia od tego zamiaru, a później postanawia zostać i pomóc jej w pracach porządkowych. Obie kobiety, choć z trudem, nawiązują przyjacielską relację, a Marie poznaje nie tylko dramatyczną historię Satomi, ale też surowe obyczaje swojej gospodyni. „Fukushima, moja miłość”, to trzeci, po „Oświeceniu gwarantowanym” i „Hanami”, japoński film Doris Dörrie. Czarno-białe zdjęcia, za pomocą których reżyserka opowiada swoją historię, dokumentują też jej niezwykłe kulisy. Ujęcia z dotkniętej ogromną tragedią i wracającej bardzo powoli do życia Fukushimy oraz wpleciony do filmu materiał archiwalny sugestywnie oddają atmosferę po katastrofie, jaka zdarzyła się tu w 2011 roku.

Doris Dörrie urodziła się w 1955 r. w Hanowerze. Studiowała aktorstwo i film w Stockton (Kalifornia) oraz filozofię i psychologię w Nowym Jorku. Od 1975 do 1978 kontynuowała studia w Wyższej Szkole Filmu i Telewizji w Monachium, gdzie następnie podjęła pracę jako wykładowca. Sukces i sławę przyniósł jej film „Mężczyźni” z roku 1985. W Polsce znana jest z takich filmów jak „Fryzjerka”, „Hanami – kwiat wiśni” czy „Nadzy”. Zajmuje się nie tylko reżyserią i produkcją filmową, ale także inscenizacją oper, które zrealizowała na scenach Berlina, Monachium i Salzburga.